Σήμερα δεν χάθηκαν απλώς επτά φίλαθλοι.
Χάθηκαν επτά παιδιά. Παιδιά γεμάτα ζωή, όνειρα και καθαρό ενθουσιασμό.
Ξεκίνησαν ένα ταξίδι για να στηρίξουν την ομάδα που αγαπούσαν.
Για αυτά τα παιδιά, ο ΠΑΟΚ δεν ήταν απλώς μια ομάδα.
Ήταν δεσμός, ταυτότητα, μια μαύρη-άσπρη αγάπη.
Ως πατέρας, σκύβω το κεφάλι με πόνο.
Γιατί κανένας γονιός δεν είναι έτοιμος να αποχαιρετήσει το παιδί του έτσι.
Οι σκέψεις και η προσευχή μου είναι κοντά στις οικογένειες, στους φίλους και σε όλους όσοι σήμερα ζουν μια σιωπή που πονά.
Η μνήμη τους θα μείνει ζωντανή.
Και η ελπίδα της Ανάστασης ας γίνει παρηγοριά: γιατί για τον Θεό τίποτα δεν χάνεται, όλα μεταμορφώνονται σε ζωή.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου