ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ. ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ...

 

Είχαμε την ευλογία και συναντήσαμε τον Γέροντα Γαβριήλ στο Άγιο Όρος.

Πήγαμε μαζί με δύο ακόμη συνοδοιπόρους από τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΛΜΟ.

Πήγαμε συνειδητά…

γιατί θέλαμε να τον βρούμε

και να λάβουμε τις ευχές και τις προσευχές του.

Από έναν άνθρωπο του Θεού που υποστηρίζει με σθένος την ορθόδοξη παράδοση και είναι ξεκάθαρα ενάντια στην πανέρεση του οικουμενισμού που έπληξε τον τόπο.

Ο Γέροντας Γαβριήλ, ένας άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στον Θεό, με φθαρμένο ράσο…

και καρδιά ανοιχτή.

Μας δέχτηκε όπως είμαστε. Έτσι, χωρίς διακρίσεις.

Όπως πρέπει να είναι κάθε αληθινός πνευματικός.

Να χωράει στην καρδιά του τους πάντες.

Και εκεί… μέσα σε αυτή την απλότητα…

ήρθε μέσα μας ο λόγος του Κυρίου:

«ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟΝ ΠΡΟΣ ΕΜΕ ΟΥ ΜΗ ΕΚΒΑΛΩ ΕΞΩ».

Και τον νιώσαμε.

Δεν τον ακούσαμε απλώς… τον ζήσαμε.

…

Από μικρό παιδί, είχα έναν θησαυρό στη ζωή μου.

Τον πνευματικό μου.

Από τα χρόνια του γυμνασίου…

μέχρι σήμερα…

είναι δίπλα μου σε κάθε μου βήμα.

Στις αποφάσεις.

Στις δυσκολίες.

Στις μάχες.

Ποτέ δεν πορεύτηκα μόνος.

Πάντα υπήρχε μια προσευχή.

Πάντα μια ευλογία.

Και τώρα…

πήγαμε να ζητήσουμε κάτι πολύ μεγάλο.

Όχι για εμάς.

Για κάτι που αφορά όλους μας.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ!

Για τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΛΜΟ.

Για έναν παλμό που δεν θέλουμε απλώς να ακουστεί…

αλλά να αγγίξει.

Να χτυπήσει μέσα στην καρδιά κάθε Έλληνα.

Να μας αναστήσει!

Να μας ενώσει!

Να μας θυμίσει ποιοι είμαστε!

Πήγαμε λοιπόν…

με ταπείνωση…

να ζητήσουμε τις προσευχές του για αυτό.

Και ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ…

μας ευλόγησε.

Με την ευχή του πνευματικού μου.

Με την απλότητα και την αγάπη του Γέροντα Γαβριήλ συνεχίζουμε.

Γιατί όταν είμαστε θωρακισμένοι με τις ευχές και τις προσευχές ανθρώπων που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στον Θεό, τότε ξεκάθαρα μόνο τα αδύνατα για τους ανθρώπους γίνονται δυνατά για τον Θεό.

Εξάλλου, όλες οι προσευχές τελειώνουν με το «δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών»…

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ δεν είναι ένα ακόμη εγχείρημα.

Είναι κάτι που γεννήθηκε από πίστη.

Και γι’ αυτό…

θα φτάσει εκεί που πρέπει.

Στην καρδιά του Έλληνα.

Με πίστη.

Με αλήθεια.

Με αγάπη.

Κρατούμε τις προσευχές,

και προχωρούμε...

ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΘΑ ΣΙΩΠΑΤΕ; 57 ΨΥΧΕΣ ΖΗΤΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΣΗ.

 

Τρία χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, στεκόμαστε ξανά απέναντι από το Ελληνικό Κοινοβούλιο…

57 ψυχές ακόμη δεν δικαιώθηκαν.

57 οικογένειες συνεχίζουν να σηκώνουν έναν βαρύ σταυρό.

Πένθος…

Αργοπορία…

Αλλά και αναλγησία και σιωπή ενός κράτους που όφειλε να έχει ήδη αποδώσει δικαιοσύνη.

Η υπόθεση σέρνεται.

Η αλήθεια καθυστερεί.

Και η κυβέρνηση επιμένει σε μια «δικαιοσύνη αλά καρτ» που πληγώνει το κοινό περί δικαίου αίσθημα κάθε Έλληνα.

Σήμερα ήρθαμε να διατρανώσουμε ότι η θυσία αυτών των παιδιών δεν θα ξεχαστεί και δεν θα κουκουλωθεί.

Με σεβασμό στις οικογένειες.

Με ευθύνη απέναντι στην πατρίδα.

Με την απαίτηση που γίνεται πλέον φωνή λαού:

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ - ΤΩΡΑ.

Γιατί, όπως διδάσκει και ο προφήτης Ησαΐας:

«Μάθετε να πράττετε το καλό· ζητήστε τη δικαιοσύνη».

Από το Σύνταγμα στέλνουμε μήνυμα αποφασιστικό:

Η μνήμη γίνεται δύναμη.

Η οδύνη γίνεται απαίτηση.

ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ.

Η θυσία των παιδιών θα γίνει φλόγα που θα απαιτεί, μέχρι τέλους, δικαιοσύνη.

ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ – ΤΙΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΥΒΡΙΣΤΕΣ, ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ.

 

ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ – ΤΙΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΥΒΡΙΣΤΕΣ, ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ.

Οι ήρωες του 1821 και η Κάλλας με τη γαλανόλευκη δεν χωρούν στην Εθνική Πινακοθήκη.

Σήμερα ανάρτησα στη Βουλή, στην αίθουσα των βουλευτών, ένα ημερολόγιο του καταξιωμένου γλύπτη Ευάγγελου Τύμπα από το Μεσολόγγι — ενός δημιουργού που αφιέρωσε τη ζωή του στη γλυπτική της Επανάστασης του 1821 και στην αποτύπωση της Εξόδου του Μεσολογγίου, μιας από τις ιερότερες στιγμές της ιστορίας μας.

Όταν προσφέρθηκε να συμμετάσχει στην Εθνική Πινακοθήκη, η απάντηση που έλαβε ήταν μία:

«Περάστε μετά από δέκα χρόνια να το ξανασυζητήσουμε».

ΝΤΡΑΠΗΚΕ ΚΑΙ Η ΝΤΡΟΠΗ.

Και δεν είναι μόνο αυτό.

Ο διεθνούς φήμης γλύπτης Νίκος Φλώρος φιλοτέχνησε την προτομή της κορυφαίας Ελληνίδας ντίβας της όπερας, της μοναδικής Μαρίας Κάλλας, με την ελληνική σημαία.

Ένα έργο που κάθε λυρική σκηνή στον κόσμο θα θεωρούσε τιμή της.

Το πρόσφερε δωρεάν στην Εθνική Πινακοθήκη και στο Υπουργείο Πολιτισμού.

Κι όμως, απορρίφθηκε.

Σήμερα δεσπόζει στο κτίριο της UNESCO στο Παρίσι.

Εκεί τιμήθηκε. Εδώ απορρίφθηκε.

Αυτές δεν είναι απλώς λανθασμένες επιλογές.

Είναι επιλογές που προσβάλλουν την εθνική μας συνείδηση.

Ως βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου και πρόεδρος του Ελληνικού Παλμού, αντέδρασα όταν στην Εθνική Πινακοθήκη αναρτήθηκαν βέβηλες εικόνες που προσβάλλουν τα ιερά και τα όσια της Ορθοδοξίας μας και τις αποκαθήλωσα.

Γιατί ο πολιτισμός μας δεν είναι αποκομμένος από την ταυτότητά μας.

Δεν είναι εχθρός της πίστης και της παράδοσης.

Είναι η συνέχειά μας.

Η Βουλή και η Πινακοθήκη οφείλουν να υπηρετούν τον Ελληνισμό και το έθνος των Ελλήνων.

Να τιμούν τους δημιουργούς που υμνούν την ιστορία μας - όχι όσους την περιγελούν και ποδοπατούν το γνήσιο, το πατριωτικό και το ορθόδοξο.

ΝΤΡΟΠΗ στους σύγχρονους εφιάλτες που, με κάθε ευκαιρία, προδίδουν την πατρίδα.

Εμείς δεν θα σιωπήσουμε.

Θα αγωνιστούμε μέχρι τέλους.

ΚΟΠΗ ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΑ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΥΤΥΠΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ