Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026

Και 2η τραγωδία... Βαθιά συγκλονισμένος και με βαρύ το βλέμμα…



Σήμερα δεν χάθηκαν απλώς επτά φίλαθλοι.
Χάθηκαν επτά παιδιά. Παιδιά γεμάτα ζωή, όνειρα και καθαρό ενθουσιασμό.
Ξεκίνησαν ένα ταξίδι για να στηρίξουν την ομάδα που αγαπούσαν.
Για αυτά τα παιδιά, ο ΠΑΟΚ δεν ήταν απλώς μια ομάδα.
Ήταν δεσμός, ταυτότητα, μια μαύρη-άσπρη αγάπη.
Ως πατέρας, σκύβω το κεφάλι με πόνο.
Γιατί κανένας γονιός δεν είναι έτοιμος να αποχαιρετήσει το παιδί του έτσι.
Οι σκέψεις και η προσευχή μου είναι κοντά στις οικογένειες, στους φίλους και σε όλους όσοι σήμερα ζουν μια σιωπή που πονά.
Η μνήμη τους θα μείνει ζωντανή.
Και η ελπίδα της Ανάστασης ας γίνει παρηγοριά: γιατί για τον Θεό τίποτα δεν χάνεται, όλα μεταμορφώνονται σε ζωή.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026

Lamia Polis 87.7 - Ραδιοφωνική συνέντευξη στον ΣΤΑΘΗ ΠΡΑΠΑ

 


Εργαζόμενες μάνες. Οι ζωντανές καιόμενες λαμπάδες... Στη Βιολάντα, αυτές οι μάνες δεν γύρισαν σπίτι.

 


Δούλευαν όταν τα παιδιά τους κοιμούνταν,
για να είναι παρούσες όταν ξυπνούσαν.
Για να τα ντύνουν το πρωί, να τα φιλούν, να τα σταυρώνουν και να τα ξεπροβοδούν πριν φύγουν για το σχολείο.
Το έζησα και στο δικό μου σπίτι.
Η σύζυγός μου, νοσηλεύτρια στο ΑΧΕΠΑ, όπως και τόσες άλλες μάνες προτιμούσε τη νύχτα για να μπορεί την ημέρα να υποστηρίξει τα παιδιά και την οικογένεια.
Αυτό κάνουν χιλιάδες μάνες με μεγάλες οικογένειες.
Θυσιάζονται σιωπηλά και λιώνουν σαν τις καιόμενες λαμπάδες μπροστά στο εικόνισμα του Χριστού και της οικογένειάς τους.
Στη #Βιολάντα, αυτές οι μάνες δεν γύρισαν σπίτι.
Και την ίδια στιγμή, η Πολιτεία μιλά για δεκατριάωρα.
Για «ευελιξία».
Για περισσότερη δουλειά με λιγότερη προστασία.
Αυτό είναι σύγχρονη δουλοπαροικία.
Ένα καθεστώς που θέλει τις μάνες εξαντλημένες, αόρατες, αναλώσιμες.
Να δουλεύουν νύχτα.
Να αντέχουν 13 ώρες.
Και, αν χρειαστεί, να πληρώνουν με τη ζωή τους.
Το τελευταίο νομοσχέδιο της Κεραμέως και του Μητσοτάκη για τα εργασιακά, που καθιερώνει τα 13ωρα εργασίας, συνιστά προκλητικά τους σύγχρονους εξολοθρευτές της εργατικής ελληνικής τάξης.
Οι εργαζόμενες μητέρες είναι
η ραχοκοκαλιά της κοινωνίας.
Και όποιος εξαντλεί τις μάνες,
γκρεμίζει το αύριο της χώρας.
Για τις μάνες της νύχτας.
Για εκείνες που δεν γύρισαν σπίτι.
ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ.
ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ.

Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026

Η Πρώτη μας Αγιοβασιλόπιτα. Και ήταν κατάμεστη από αγάπη!!! 25-1-26












Ευχαριστούμε όλο τον κόσμο που μας τίμησε.
Ήταν η πρώτη μας Αγιοβασιλόπιτα ως κίνημα.
Και δεν έμοιαζε με «πρώτη φορά». Έμοιαζε με αρχή που περίμενε καιρό.
Πάνω από 500 άνθρωποι μέσα, δεκάδες όρθιοι, κι άλλοι απ’ έξω να περιμένουν για να μπουν.
















Γέλια, φωνές, χειροκροτήματα, αγκαλιές
Κατάθεση αγάπης
από ανθρώπους που ήρθαν να πουν χωρίς λόγια: «είμαστε εδώ».


Δεν ήταν απλώς μια γιορτή.
Ήταν ένα βουητό καρδιάς, ένας Ελληνικός παλμός ζωντανός, μια ώθηση προς τα εμπρός.
Ο κόσμος δεν μας χειροκρότησε απλώς — μας έσπρωξε να προχωρήσουμε παρακάτω.
Η αγάπη όμως του κόσμου δεν είναι φιλοφρόνηση.
Είναι ευθύνη.
Και αυτή την ευθύνη τη νιώσαμε δυνατά.
Η πρώτη μας Αγιοβασιλόπιτα έγινε υπόσχεση.
Και η υπόσχεση είναι μία:
συνεχίζουμε — μαζί.
ΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΠΙΣΩ.